امام على عليه السلام :
الاصرار شيمة الفجّار.
اصرار يعنى اصرار بر گناه يعنى عزم گناه و قصد آن طبيعت و خوى گناهكاران است، پس نيكوكار نبايد كه عزم گناه كند چه جاى آنكه آنرا بعمل آورد، و ممكن است كه مراد به «اصرار» ايستادگى كردن بر گناه باشد بمكرّر كردن آن يا كردن گناهى با عزم كردن آن بار ديگر هر چند هنوز نكرده باشد، و «اصرار» باين معنى را فقها گناه كبيره شمردهاند هر چند اصرار بر گناه صغيره باشد، و ممكن است كه معنى اين باشد كه اصرار بر سخنى و مبالغه در آن خوى دروغ گويان است چنانكه شايع است كه دروغگو خبرى كه دهد مبالغه در راستى آن كند و اكثر اوقات قسم هم بر آن ياد كند بخلاف راستگو كه مبالغه در آن نكند و بنا بر اين است كه از عزيزى نقل كنند كه كسى باو خبرى داد و مبالغه در صدق آن كرد و قسم بر آن ياد نمود آن عزيز بعد از آن مراتب باو گفت كه اوّل كه تو خبر دادى باور كردم، بعد از آن كه مبالغه كردى بد گمان شدم، آخر كه قسم ياد كردى جزم كردم كه دروغ است.
غرر الحکم 343